Monthly Archives: Ιανουαρίου 2012

Η χωρίς δικαίωμα χρησιμοποίηση (παραποίηση ή απομίμηση) ενός εμπορικού σήματος στο διαδίκτυο

Standard

Αφορμή για προβληματισμό η υπόθεση Yves Rocher /BNP -06.04.1996 T.G.I. (Tribunal de Grand Instance) de Paris

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 του Ν.2239/1994 ως εμπορικό σήμα νοείται το διακριτικό εκείνο γνώρισμα που διακρίνει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες του φορέα του από τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες άλλων επιχειρηματιών και ως τέτοιο χρησιμεύει στην συγκράτηση των παλιών και την απόκτηση νέων πελατών.

Το δικαίωμα δε στο σήμα -σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν.2239/1994- αποκτάται με βάση το τυπικό σύστημα (με απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων) και ανεξάρτητα από την χρησιμοποίησή του στις συναλλαγές και παρέχει στον φορέα του σήματος το δικαίωμα της αποκλειστικής χρήσιμοποίησής του, στον εδαφικό χώρο στον οποίο έγινε η εγγραφή του (αρχή της εδαφικότητας).

Συνεπώς, εάν ο δικαιούχος θέλει το σήμα του να προστατεύεται σε περισσότερες χώρες, θα πρέπει να το κατοχυρώσει σε καθεμία από αυτές.

Εξαιτίας λοιπόν του απόλυτου δικαιώματος που επιφυλάσει ο νόμος στο δικαιούχο του σήματος, αυτός μπορεί σε περίπτωση προσβολής του να ασκήσει αγωγή, κατά το άρθρο 26 παρ. 1 του Ν.2239/1994,  «κατά εκείνου που χρησιμοποιεί ή παραποιεί ή απομιμείται σήμα που ανήκει σε άλλον».

Προσοχή όμως, για να υπάρξει προσβολή του απόλυτου δικαιώματος του δικαιούχου στο σήμα του, θα πρέπει κατά το άρθρο 4 παρ. 2 του Ν.2239/1994 το παραποιημένο ή κατ’ απομίμηση σήμα να αφορά προιόντα ή υπηρεσίες της ίδιας ή παραπλήσια κλάσης (αρχή της χρονικής προτεραιότητας).

Ωστόσο, τι γίνεται στην περίπτωση που η παροποίηση ή απομίμηση ενός σήματος λαμβάνει χώρα στο διαδίκτυο; Ποιο είναι δηλαδή το κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο, όταν σε μια ιστοσελίδα προσβάσιμη σε όλο τον κόσμο χρησιμοποείται π.χ. το διεθνώς κατοχυρωμένο σήμα “Yves Rocher ” για την διαφήμιση καλλυντικών τα οποία όμως αποτελούν απομίμηση των αυθεντικών; Read the rest of this entry