Δημόσια κριτική ή δυσφήμηση;

Standard

Γαλλία 2013.

Πολίτης ο οποίος έχει επιλέξει μέσω ασφαλιστικού συμβολαίου την νομική κάλυψη- προστασία ασφαλιστικής εταιρείας εκφράζει δημόσια την δυσαρέσκεια του  για την αναποτελεσματικότητα της  εν λόγω εταιρείας στον τρόπο χειρισμού προσωπικής του νομικής υποθέσεως.

Αναρτεί συγκεκριμένα ανάμεσα σε άλλα και το σε ελεύθερη μετάφραση σχόλιο  «είναι ένα μάτσο απατεώνες, πολύ απρόθυμοι να κάνουν τη δουλειά τους σύμφωνα με όσα ορίζει η μεταξύ μας σύμβαση».

Με τον τρόπο αυτό πυροδοτεί την οργή της εταιρείας και την έναρξη ενός δικαστικού αγώνα.

Συγκεκριμένα η ασφαλιστική εταιρεία υποβάλει μήνυση καθώς  θεωρεί ότι το εν λόγω σχόλιο την δυσφημεί και βλάπτει την αξιοπιστία της και την εμπιστοσύνη του κοινού στην εταιρεία και τις επιχειρήσεις της .

Πόσο λεπτά όμως είναι τα όρια μεταξύ της άσκησης κριτικής και του ποινικού αδικήματος της δυσφήμησης  (απλής-  άρθρο 362 ποινικού κώδικα, συκοφαντικής άρθρο 363  ποινικού κώδικα ή δυσφήμησης ανώνυμης εταιρείας άρθρο 364 ποινικού κώδικα) ;

Στην προκείμενη λοιπόν περίπτωση τo γαλλικό δικαστήριο πλημμελημάτων έκρινε ότι μέσω της ως άνω κριτικής δεν στοιχειοθετείτε το αδίκημα της δυσφημήσεως καθώς για την υποκειμενική υπόσταση του εν λόγω αδικήματος απαιτείται σύμφωνα τόσο με το γαλλικό όσο και με το ελληνικό δίκαιο  (άρθρο 362 και επόμενα ελληνικού ποινικού κώδικα) η διάδοση- ισχυρισμός ενός  συγκεκριμένου γεγονότος ικανού να βλάψει την τιμή και την υπόληψη ενός φυσικού προσώπου ή την εμπιστοσύνη του κοινού στην περίπτωση νομικού προσώπου.

Για τους παραπάνω λοιπόν λόγους και καθώς ο δυσαρεστημένος πολίτης εξέφρασε την δυσαρέσκεια του και μόνον για την αναποτελεσματικότητα της εταιρείας χωρίς να ισχυριστεί και να διαδώσει κάποιο συγκεκριμένο γεγονός  το αρμόδιο δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχε πρόθεση  διάδοσης δυσφημιστικών γεγονότων και τον απάλλαξε από κάθε κατηγορία.

Η παραπάνω λοιπόν απόφαση επιβεβαιώνει για ακόμα μια φορά την σπουδαιότητα της αναγνωρισμένης (άρθρο 10 παρ. 1 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των δικαιωμάτων του ανθρώπου)  και συνταγματικώς κατοχυρωμένης (άρθρο 14 ελληνικού συντάγματος) ελευθερίας του λόγου ως ένα από τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα του ανθρώπου αδιαφορώντας για την οικονομική βλάβη που μια τέτοια κριτική –η οποία βεβαίως δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα- μπορεί να αποφέρει σε κάποια επιχείρηση.

Ευπρόσδεκτα τα σχόλια σας.eleytheria-tou-logou 

Πηγή: http://www.village-justice.com/articles/Diffamation-exercice-droit,17141.html

Advertisements

About ΖΩΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Αttorney at Law, Admitted at the Athens Bar Association. Education: Université Montpellier I (LL.M. in Intellectual & Industrial Property-Master 2 "Créations Immatérielles" ), National and Kapodistrian University of Athens (LL.B Hellenic Law) Practice Areas: Intellectual &Industrial Property Law; Civil Law; Civil Procedure Law; Commercial Law email: zpanag@gmail.com tel:00306974744575 Δικηγόρος-Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Σπουδές στην Νομική Σχολή του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεταπτυχιακό δίπλωμα στο δίκαιο της Πνευματικής&Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας στο Πανεπιστήμιο Montpellier της Γαλλίας (Master 2 "Créations Immatérielles" Université Montpellier I) email: zpanag@gmail.com τηλ. 6974744575

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s